Jun 04

Συγκέντρωση Στην πρυτανεία για το εργατικό ατύχημα στην Ιατρική του ΕΚΠΑ

 

Όσο “Κάποιοι” μέσα στο πανεπιστήμιο απολαμβάνουν την ζωαρα τους στα καλολουστραρισμενα γραφεία τους, στα κόκκινα χαλια τους και τις επιφανείς καριέρες τους, κάποιοι “άλλοι” δουλεύουν πέρα από τις δυνατότητες τους στα εργασιακά κάτεργα που κρύβονται πίσω απο τα παρασκήνια του “ναού της γνώσης”. Σε αυτές τις συνθήκες, ένας εργαζόμενος στο ταριχευτηριο της Ιατρικής του ΕΚΠΑ, την “γλίτωσε” με εγκαύματα.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ, ΜΗΝ ΕΧΕΤΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΣΤΟΝ “ΝΑΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ” ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ.

13320912_291764011166378_2184806496994222082_o

Jun 02

Καμιά εκλογική αυταπάτη-Να φτιάξουμε κοινότητες αγώνα σε όλες τις σχολές.

antieklogiki-afisa-2

Jun 02

ΝΑ ΒΟΥΛΙΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥΣ

Αφίσα που κολλήθηκε κατά την διάρκεια παρέμβασης, με αφορμή την έκδοση και το κόλλημα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (Βιολογικού, Χημικού, Γεωλογικού και Φαρμακευτικής) που καλούσε “να βυθίσουμε τους φελλούς” οι οποίοι απεικονίζονταν με μαύρες και κόκκινες σημαίες στοχοποιώντας και εμάς σαν πολιτικό χώρο .

 

13235358_619017314912553_5014779886972410567_o

 

Jun 02

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΕΛΛΟΙ ΑΡΑΓΕ;

Με αφορμή την αφίσα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ που μας καλεί να βυθίσουμε μαύρους και κόκκινους φελλούς στοχοποιώντας ξεκάθαρα την πολιτική μας δράση μες τις σχολές, αποφασίσαμε να προβούμε σε μια σειρά δυναμικών παρεμβάσεων. Ποιοι είναι, όμως, αυτοί οι φελλοί άραγε;
Είναι αυτοί που αποτελούν τους εκπροσώπους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ μέσα στις σχολές και σαν γνήσιοι εκπρόσωποι τους προωθούν την εντατικοποίηση, τον ατομικισμό, τον καριερισμό και το lifestyle. Αυτοί που κάθε στιγμή στηρίζουν κάθε μορφή εργασιακού κάτεργου είτε αυτό έχει την μορφή της εργολαβίας, είτε της απλήρωτης εργασίας των μεταπτυχιακών/διδακτορικών στα ερευνητικά προγράμματα. Σε αυτές τις παρατάξεις βρίσκουν στέγη κάθε είδους φασιστικά και εθνοπατριοτικά κατακάθια χωρίς να λείπουν πάρε-δώσε (ή «νταραβέρια» όποια σας αρέσει περισσότερο) με μαγαζιά, μαφίες και μπράβους. Συσπειρώνοντας φυτά και καθηγητές κάθε φορά επιδιώκουν το σπάσιμο των καταλήψεων, απεργιών (π.χ. απεργίες διοικητικών) και όπου τους παίρνει, τον τραμπουκισμό αγωνιστών. Έτσι μαζί με τους συριζαίους αποτελούν τους κύριους εκφραστές κράτους-κεφαλαίου μέσα στα πανεπιστήμια.
Η αφίσα αυτή, βέβαια, είναι προϊόν προεκλογικού «αγώνα». Ενός «αγώνα» στον οποίο παίρνουν μέρος και το σύνολο των αριστερών παρατάξεων. Όπου μας καλούν, όλους τους φοιτητές/φοιτήτριες, λες και είμαστε όλοι ένα, λές και έχουμε ίδια συμφέροντα μέσα στο πανεπιστήμιο, να αναδείξουμε του “ειδικούς” του κινήματος. Να αναθέσουμε τους αγώνες μας σε επαγγελματίες επαναστάτες που με τους βερμπαλισμούς, ρητορείες και τα προτάγματα τους επιχειρούν να οδηγήσουν τις «μάζες» ανάλογα με τις εκάστοτε πολιτικές σκοπιμότητες τους, εξαργυρώνοντας κάθε κινηματική διαδικασία στις κάλπες. Το Δ.Σ ως αποτέλεσμα των εκλογών είναι μία κλειστή διαδικασία που προκύπτει από μας, αλλά είναι πάνω από μας οπότε και καμιά απόφαση του δεν μπορεί να οξύνει τον ταξικό ανταγωνισμό.
Απέχουμε συνειδητά από λογικές αντιπροσώπευσης που γεννάνε την ανάθεση και το αντίστροφο. Προτάσσουμε αυτόνομους ταξικούς αγώνες. Να δημιουργήσουμε κοινότητες αγώνα βασισμένες σε ισότιμες σχέσεις μεταξύ μας αλλά και με τα υποκείμενα εκείνα που έχουν κοινά ταξικά συμφέροντα με εμάς (διοικητικούς υπαλλήλους, εργολαβικούς κ.α.).

Να τσακίσουμε τα αφεντικά και τα τσιράκια τους.

 

το κείμενο σε pdf εδώ:

pioi einai oi felloi arafe (1)

Nov 18

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ

Τις τελευταίες μέρες βιώνουμε ένα πρωτοφανές γεγονός διακρατικής καταστολής και σχιζοφρένειας, που αφορά όλους τους αγωνιζόμενους φοιτητές/τριες, και που χτυπά άμεσα στη δράση και στην ύπαρξή μας. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Στις 2/5/15 προσήχθησαν από μια καφετέρια στο Μιλάνο 5 έλληνες φοιτητές , εκ των οποίων ο ένας απ’το φυσικό, μια μέρα μετά τη συμμετοχή τους στη μαζική διαδήλωση ΝΟ ΕΧΡΟ με μοναδική αιτιολογία ότι εθεάθησαν να βγαίνουν από κατάληψη. Αφού υποχρεώθηκαν σε βίαιη λήψη γενετικού υλικού και δακτυλικών αποτυπωμάτων, αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς να τους αποδοθούν κατηγορίες. 6 μήνες μετά, οι ιταλικές αρχές εκδίδουν ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης (και ) γι’αυτούς και χωρίς καν να έχει παρουσιαστεί η σχετική δικογραφία στις ελληνικές αρχές, με μια γενικόλογη περίληψη κατηγορητηρίου ότι συμμετείχαν σε διαδήλωση, ζητούν να εκδοθούν και να δικαστούν στην Ιταλία. ‘Ετσι, τα ξημερώματα της Πέμπτης 12/11, η ελληνική αστυνομία εισέβαλε στα σπίτια τους και αφού ξεσκόνισε κάθε γωνιά του προσωπικού τους χώρου, τους συνέλαβε και τους οδήγησε στη ΓΑΔΑ. Την παρασκευή 13/11 το πρωί, οι 5 πέρασαν από εισαγγελέα και κρίθηκαν μη προφυλακιστέοι με περιοριστικούς όρους έως ότου πραγματοποιηθεί το συμβούλιο εφετών που θα κρίνει εάν τελικά θα τους εκδώσει στην Ιταλία για να δικαστούν.

Η μαζικότητα της διαδήλωσης ΝΟ-ΕΧΡΟ με πανευρωπαϊκή συμμετοχή διαδηλωτών ήταν ανάλογη με τη βαρύτητα της ίδιας της έκθεσης, που φέτος φιλοξενούνταν στο Μιλάνο. Συνοπτικά, η ΕΧΡΟ είναι μια διεθνής έκθεση που διεξάγεται κάθε πέντε χρόνια σε διαφορετική πόλη και με διαφορετική θεματολογία που σκοπό έχει την ανταλλαγή ιδεών και την εύρεση λύσεων για το αντίστοιχο θέμα. Φέτος ο κεντρικός τίτλος ήταν “ενάντια στον υποσιτισμό”, με την παρουσία πολυεθνικών ομίλων και εταιρειών και θεσμικών φορέων. Με αφορμή τη διοργάνωση αυτή, έγινε ανάπλαση του κέντρου του Μιλάνου σε μια γενικότερη κατεύθυνση για εμπορευματοποίση του κέντρου της πόλης. Για να γίνει αυτό, αμέτρητοι προλετάριοι από τις πλέον υποτιμημένες γειτονιές του Μιλάνου εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, από τις γειτονιές και τις πλατείες τους, γεγονός που κατέστρεψε τις ντόπιες πολιτικές δομές και τις σχέσεις που τις πλαισίωναν. Παράλληλα βέβαια, μιλάμε για αμέτρητες κακοπληρωμένες ή απλήρωτες (στο όνομα του “εθελοντισμού”) εργατοώρες, για ένα καπιταλιστικό πανηγύρι με υπέρογκο κόστος. Μιλάμε για χάραξη νέων στρατηγικών, που στοχέυουν στην περαιτέρω υποβάθμιση και εξαθλίωση των ζωών μας, και νέων συνθηκών για την υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης. Και όλη αυτή η βρώμα, επιμελώς καλυμμένη με ένα άρωμα μιας πολιτιστικής και επιχειρηματικής καθαρότητας. Απέναντι σε αυτή την επιχειρηματική φιέστα καλέστηκε και η συγκέντρωση ΝΟ-ΕΧΡΟ.

Η καταστολή και ποινικοποίηση της συμμετοχής των αγωνιστών φοιτητών στην παραπάνω διαδήλωση εξυπηρετεί ξεκάθαρες πολιτικές σκοπιμότητες. Δημιουργεί τη βάση για την προληπτική καταστολή όλων των παρόντων και μελλοντικών ταξικών κινημάτων των “από τα κάτω”. Αλλά πιο σημαντικό, ποινικοποιεί θεσμικά (μέσω ευρω-εντάλματος, το οποίο δείχνει πως όταν πρόκειται για καταστολή των κινήματων, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση λειτουργεί μια χαρά) αλλά και συνειδησιακά (μέσα από ένα θεαματικό κυνήγι μαγισσών) στο σύνολο της κοινωνίας τα πολιτικά φρονήματα των υποκειμένων που αγωνίζονται στην καθημερινότητά τους. Για όλο αυτό το καφκικό κλίμα ισότιμη ευθύνη έχουν και οι ελληνικές αρχές, που (αν σκεφτούμε την πρότερη μπουρδολογία για “συμμαχία των χωρών του νότου” και “ανάπτυξη κάτω από κοινή ευρωπαϊκή στέγη”), είναι η νούμερο 1 σύμμαχος τής Ιταλίας. Το ελληνικό κράτος παίρνει την ευθύνη για το αν θα τους παραδώσει ή όχι στα χέρια ενός νομικού συστήματος-απομεινάρι μιας βίαιης κατασταλτικής στρατηγικής ενάντια στα μαχητικά και εκτεταμένα κινήματα της δεκαετίας του ’70 και του ’80, που δεν έχει καν ανώτατο χρονικό όριο προφυλάκισης μέχρι τη διεξαγωγή της δίκης, και που η συμμετοχή σε διαδήλωση υπόκειται σε φυλάκιση έως και 5 χρόνων!

Εμείς λοιπόν, που προσπαθούμε καθημερινά να οξύνουμε τον ταξικό ανταγωνισμό, που βλέπουμε τους εαυτούς μας ως εμπόδιο στο μηχανισμό (ανα)παραγωγής της εργατικής μας δύναμης στο χώρο που λέγεται πανεπιστήμιο, που βλέπουμε τα πλοκάμια της κάθε λογής EXPO, TED-X, RETHINK ATHENS κ.α. να μας θέλουν εθελόδουλους φοιτητές και απλήρωτους μεταπτυχιακούς στα ερευνητικά τους, αναγνωρίζουμε και ταυτοποιούμε τους εαυτούς μας στην επιλογή των 5 να παραστούν στη διαδήλωση στο Μιλάνο, και στεκόμαστε αλληλέγγυοι σ’αυτούς υλικά και συναισθηματικά, συλλογικά και ατομικά.

Αγώνες ενάντια στη μιζέρια της καθημερινότητας κάναμε και θα κάνουμε. Και θα ενωνόμαστε με όλα αυτά τα κομμάτια που βρίσκουν τους εαυτούς τους στις ταξικές μας αιχμές. . Οι διώξεις των πέντε φοιτητών δεν είναι ούτε κάτι μεμονωμένο ούτε κάτι ξένο προς τα εμάς. Όταν κερδίζεις έδαφος από τα κάτω και αρχίζεις να γίνεσαι επικίνδυνος για τα συμφέροντα των από τα πάνω, αυτό πονάει. Και η καταστολή γίνεται και θα γίνεται ολοένα και σκληρότερη απέναντι μας σε κάθε μας βήμα. Εμείς είμαστε όμως που θα βάλουμε την κόκκινη γραμμή και τους όρους στην υπεράσπιση των ίδιων μας των αγώνων στο παρόν και στο μέλλον. Είναι επομένως αυτονόητο ότι δε θα επιτρέψουμε σε κανέναν να εξοντώσει ούτε την πολιτική ούτε τη φυσική τους υπόσταση. Απέναντι στο δικό τους πολιτικό αυταρχισμό, απέναντι στη δική τους επίθεση, με όπλο τις σχέσεις μας και τα κοινά μας βιώματα, το λέμε απλά και καθαρά: ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ

ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ 5 ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΤΙΣ ΙΤΑΛΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ.

Αυτόνομο σχήμα ΦΜΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ 2 merged_document_4

Oct 24

Θα Τρώμε Τσάμπα Μέχρι Να Σκάσουμε

σιτιση Σίτιση

Oct 24

Κείμενο για δωρεάν μεταφορές από ΣΕΑΦΣΑ

ΜΜΜ

Κάτω απ’ την άσφαλτο υπάρχει το μετρό

Oct 24

Κείμενο για τη στέγαση από το Συντονισμό Ελευθεριακών και Αυτόνομων Φοιτητικών Σχημάτων Αθήνας

Keimeno stegasis SEAFSAκειμενο στέγασης 1 κειμενο στεγασης 2

Jul 07

3ήμερο συζητήσεων για το κράτος-κρίση, την αριστερή διαχείριση του κράτους και τους τρόπους δράσης ενάντια στις νέες μορφές εξουσίας

Αφίσα

 

(στη Βίλα Ζωγράφου, Γεωργίου Ζωγράφου 13)

Παρασκευή 10 Ιουλίου 2015

19:00-21:00

Το καπιταλιστικό κράτος-κρίση και η συνεχιζόμενη επίθεση του κεφαλαίου στην εργατική τάξη σε όλο το φάσμα της κοινωνικής αναπαραγωγής

Τα Παιδιά της Γαλαρίας (Κόκκινο Νήμα)

Σάββατο 11 Ιουλίου 2015

11:00-13:00

Η «απεργία» των καθηγητών το 2013 και η δράση του ΣΥΡΙΖΑ και της αριστεράς μέσα στους εργασιακούς χώρους

Υπόγεια Σήραγγα

13:00-15:00

Η εμπειρία της ανοιχτής συνέλευσης κατοίκων Ζωγράφου και η δράση της αριστεράς στις λαϊκές συνελεύσεις

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Βίλας Ζωγράφου

15:00-17:00

Συλλογική Κουζίνα

18:00-20:00

Η αριστερή διαχείριση της εξουσίας στο φως της αντιμεταναστευτικής πολιτικής

No Lager

 

20:00-22:00

Οι απεργίες πείνας των φυλακισμένων, το πρόσφατο κίνημα ενάντια στις φυλακές, τον τρομονόμο και τον κουκουλονόμο και η διαχείρισή του από την αριστερή κυβέρνηση

Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση

Κυριακή 12 Ιουλίου 2015

11:00-13:00

Αγώνες, αριστερή διαχείριση και αφομοίωση στο πανεπιστήμιο

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητου Αγώνα Γεωπονικού, Αυτόνομο Σχήμα ΦΜΣ, Αυτόνομο Σχήμα ΣΚΣ, Εργαζόμενοι ΕΚΠΑ

15:00-17:00

Συλλογική Κουζίνα

18:00-22:00

Τι να κάνουμε; Μορφές προλεταριακής δράσης για την ικανοποίηση των αναγκών μας

Συλλογικό

 

May 05

Περί Απολιτίκ

 

Περί απολιτίκ 1απολιτικ 2

Στη φιλοσοφική στις 16/10/14 σπάστηκε η κατάληψη (που είχε γίνει με απόφαση συλλόγου ως απάντηση στις διαγραφές των φοιτητών, τους security στο εκπα, την απόλυση των καθαριστριών της σχολής και στην καταστολή από τα ματ των φοιτητών) από 200 διψασμένα για γνώση φυτά με μπροστάρηδες δύο καθηγητές -Μπενέτο και Γεωργαντζόγλου. Στην πληροφορική στις 9/12/14, σταμάτησε η κατάληψη του σέρβερ (που γινόταν ως αλληλεγγύη στο Ν. Ρωμανό) και κατατέθηκε ψήφισμα συγγνώμης στην πανεπιστημιακή κοινότητα. Τα παραπάνω γεγονότα αποτελούν κλιμάκωση στη δράση ατόμων που αυτοπροσδιορίζονται ως απολιτίκ.

 

 

Οι απολιτίκ θεωρούν τους εαυτούς τους ως υποκείμενα που αποστασιοποιούνται από κάθε πολιτικοποιημένη συλλογικότητα, πιστεύοντας με αυτό τον τρόπο ότι απέχουν από κάθε πολιτική διαδικασία εντός (και εκτός) του πανεπιστημίου. Τα υποκείμενα αυτά βλέπουν το πανεπιστήμιο ως χώρο μόρφωσης και γνώσης που θα τους εφοδιάσει με τα κατάλληλα προσόντα και με λαμπρά πτυχία για βέβαιη κοινωνική ανέλιξη όπως αρμόζει σε όλους τους επιστήμονες. Απο αυτή τη σκοπιά, ο ρόλος του πανεπιστημίου δεν έχει σχέση με πολιτικές διαδικασίες και είναι απομακρυσμένο από κάθε πολιτική σκοπιμότητα, επομένως όταν αναπτύσσονται πολιτικές δράσεις εντός αυτού, τις θεωρούν ως ανασταλτικό παράγοντα στις προσωπικές τους επιδιώξεις ( καθώς τους διαταράσσει την ακαδημαϊκή καθημερινότητα και τη φοιτητική ρουτίνα) και τις αντιμετωπίζουν εχθρικά. Αυτοί οταν αποφασίζουν να οργανωθούν για την επίλυση κάποιου ενδοπανεπιστημιακού προβλήματος (μεταφορά, καθαριότητα, θέρμανση, διαγραφές) – ευνουχίζοντάς το πολιτικά πρώτα-, λειτουργούν πάντα ενδοθεσμικά και βάσει της πεποίθησης περί ακαδημαϊκής κοινότητας ενιαίας και αδιάσπαστης βρίσκουν στα πρόσωπα καθηγητών, πρυτάνεων, προέδρων τους συμμάχους και τους καθοδηγητές τους. Κατ’αντιστοιχία, τα κοινωνικά προβλήματα που ανακύπτουν και δεν είναι σε άμεση σύνδεση με το πανεπιστήμιο, πρέπει να μένουν εκτός αυτού και σε περίπτωση που εισχωρήσουν αντιμετωπίζονται με αδιαφορία ή χειρότερα με άκρατη αντιδραστικότητα. Είναι άξιο αναφοράς το πώς αυτές οι ατομικότητες έχουν αναπτύξει τα δικά τους αντανακλαστικα και εργαλεία και καταφέρνουν να οργανωθούν μέσω κοινωνικής δικτύωσης ή με την προτροπή των καθηγητών (με ανταλλάγματα εύνοια, βαθμούς, θέσεις σε μεταπτυχιακά).

 

 

Απ’την πλευρά μας εμείς βλέπουμε τους απολιτίκ με διαφορετικό πρίσμα, όπως και το πανεπιστήμιο. Το πανεπιστήμιο ήταν ανέκαθεν ένας μηχανισμός αναπαραγωγής της κυρίαρχης ιδεολογίας καθώς κάθε εκπαιδευτική διαδικασία προωθεί τον άκρατο ανταγωνισμό, τον ατομικό δρόμο, την ανάδειξη της λογικής του καριερίστα που πρέπει να ελίσσεται στο περιβάλλον του ώστε να ανελιχθεί. Καλλιεργείται ακόμα η πεποίθηση πως είναι ένας χώρος όπου είμαστε όλοι μια μεγάλη οικογένεια με ίδιους στόχους, επομένως όλοι πρέπει να νοιαζόμαστε για την εύρυθμη λειτουργία του, να ενεργούμε και να δρούμε παράλληλα μ’αυτό χωρίς αποκλίσεις και όταν υπάρχει κώλυμα να βοηθούμε (συνεισφέρουμε) εθελοντικά -από μάζεμα σκουπιδιών μέχρι επιτήρηση εξετάσεων και έρευνες τσαμπέ- όπως εθελοντικά κάνουμε και στις δουλειές μας… Αυτός είναι φυσικά και ένας από τους βασικότερους ρόλους του ως κέντρο παραγωγής φθηνού ελαστικού πειθαρχημένου εργατικού δύναμικού αφού το εφοδιάζει με τα απαραίτητα προσόντα,την κατάλληλη τεχνογνωσία και πρακτική εμπειρία (μαθήματα, εργαστήρια, πρακτική άσκηση).

Η ροή χρήματος εντός του είναι μεγάλη και διαρκής και το καθιστά ευφορο περιβάλλον για εργολαβίες, επιχειρήσεις και μαύρες μπίζνες. Όλη η καθημερινότητά σου μεσα στο πανεπιστήμιο σκοντάφτει πάνω σε μπίζνες. Όπως ο σεκιουριτάς που κόβει βόλτες ελέγχοντας και προσπαθώντας να προσδώσει μια αίσθηση ασφάλειας κ επιτήρησης σε αυτούς που την χρειάζονται και ένα φαινομενικό φόβητρο σε όσους αμφισβητούμε το ρόλο του. Όπως οι καθαρίστριες που δουλεύουν σε μεσαιωνικές εργασιακές συνθήκες ή/και με μαύρα χρήματα -πχ μαθηματικό, βιολογικό-, δεν έχουν κανένα εργασιακό δικαίωμα, απολύονται όταν ζητούν τα δεδουλευμένα τους ή όταν συνδικαλίζονται. Όπως τα ερευνητικά προγράμματα και οι συμφωνίες με εταιρίες, όπως οι μαύρες μπίζνες (βλέπε μπάζωμα πανεπιστημιούπολης), όπως, όπως…

 

 

 

Για να ξεκαθαρίσουμε, εμείς βλέπουμε το πανεπιστήμιο ως ένα πεδίο ταξικού ανταγωνισμού άρα η στάση των απολιτίκ δεν είναι καθόλου ουδέτερη και αμερόληπτη (αλλά έχει ξεκάθαρα πολιτικό πρόσημο). Αυτος ο “ανθός της πανεπιστημιακής νεολαίας” θελοντας και μη, στηρίζει και ακολουθεί σαν πρόβατα την πολιτική που θέλει απλήρωτους εργαζόμενους, απολυμένους διοικητικούς, αποστειρωμένους χώρους, τάξη και ασφάλεια, ιδιωτικοποιήσεις των πάντων και εξαλειψη των ανταγωνιστικών (και επικίνδυνων) κομματιών. Όταν διαταραχθεί αυτή η ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου που συνεπάγεται από τα παραπάνω, ειναι ξεκάθαρο τουλάχιστον πολιτικά ότι αυτοί που θα βγάλουν φλίκτενες είναι οι δαπιτοπασπίτες. Αυτοί, προκειμένου να αποκτήσουν μια παραπάνω δυναμικότητα που τους λείπει , θα πετάξουν το δόλωμα για οργανωμένη δράση ανεξάρτητων φοιτητών κατά των”φασίζουσων μειοψηφιών”. Όσο και αν προσπαθούν να κρυφτούν όμως πίσω απ’το επιχείρημα περί ατομικής ελευθερίας και περιορισμού της, ή απ’την εμπόδιση πρόσβασης στη γνώση, οι τάσεις τους αποτελούν τους συνδέσμους με κομματικά γιαπιδοτσουτσέκια. Άλλωστε το σπάσιμο μιας κατάληψης ή η σύνταξη με τον τσαμπουκαλή καθηγητή που παρεμπόδισε πολιτική παρέμβαση είναι ξεκάθαρα πολιτική θέση. Τα ανταλλάγματα που τους προσφέρονται για αυτή την αφοσίωση και υπακοή τους στοιχειοθετούν τα υλικά τους συμφέροντα από αυτό το νταραβέρι (με παρατάξεις,με καθηγητές). Σαφώς πολλές φορές τα αντικρίσματα στις διεκδικήσεις τους είναι δυσανάλογα με τα συμφέροντα που εξυπηρετούν και τη συνείδηση που καλλιεργούν. Πρόφανως αυτός ο μικροαστικός συρφετός δεν περιορίζεται μόνο στους χώρους των σχολών αλλά απλώνει τα πλοκάμια του και στην υπόλοιπη κοινωνία, επιζητώντας και εκεί την ατάραχη καθημερινή μιζέρια. Αυτοί υπερασπίζονται ή σωπαίνουν και συνενοχούν στα ρατσιστικά πογκρόμ του ξένιου Δία, στη διαπόμπευση των οροθετικών, στη στοχοποίηση ομοφυλοφίλων ή τοξικοεξαρτημένων, ενώ ταυτόχρονα το παίζουν αντιρατσιστές και ανθρωπιστές μέσω αναρτήσεων στο ίντερνετ. Κάθε κίνηση αυτών των μικρών ομάδων, όσο δεν είναι “πολιτικά χρωματισμένη”, προμοτάρεται και καλλιεργείται από τα μμε και τον εκάστοτε καθεστωτικό λόγο ως η φωνή της κοινής γνώμης .

 

 

Όλα τα παραπάνω τους τοποθετούν αυτόματα απέναντί μας. Θεωρούμε ότι είναι πολιτικά ομόμητροι με όλα αυτά τα μικροαστικά στρώματα της κοινωνίας που πατάνε πάνω στις πλάτες μας για να ικανοποιήσουν τα φαντασιακά τους και θα χρησιμοποιήσουν την οχλοδύναμη που τους δίνεται μόνο για ατομικούς σκοπούς. Οι περισσότεροι απ’αυτούς θα μείνουν κολλημένοι στο πάτο, πειθήνια τσιράκια των αφεντικών τους και οι πιο αδίστακτοι θα γίνουν οι καταπιεστές μας.

 

 

Εμείς στεκόμαστε ενάντια στην πειθάρχηση και στην εντατικοποίηση που μας επιβάλλει το πανεπιστήμιο,καθώς και στην αδράνεια και στην απάθεια που αναβλύζουν από λογικές περί ατομικού δρόμου και καβάντζας. Συλλογικοποιούμε και πολιτικοποιούμε τις ανάγκες και τις αρνήσεις μας,σπέρνουμε το μικροβιο του ταξικου ανταγωνισμου στο φιλησυχο και μισοπεθαμένο φοιτητικο σωμα και προτάσσουμε τα κοινά μας συμφέροντα εντός κ εκτός πανεπιστημίου.

 

 

Περί Απολιτίκ

Older posts «