Oct 08

Αυτά από μας: για τον φοιτητικό σύλλογο και την γενική συνέλευση του.

Αυτά από μας για..

 

Τον φοιτητικό σύλλογο:

Ως ένα γνήσιο κοινωνικό υποσύνολο, ο φοιτητικός σύλλογος κουβαλάει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που διαμορφώνουν την σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα αποτελούμενη από αλληλοκρουώμενα συμφέροντα που τροφοδοτούν τον ταξικό ανταγωνισμό και πυροδοτούν την κοινωνική σύγκρουση. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι η διαμόρφωση ενός ανομοιογενούς φοιτητικού σώματος. Μιας διαταξικής σούπας που εκφράζει το σύνολο των κοινωνικών αναγκών αλλά και των υλικών συμφερόντων των ατόμων που το απαρτίζουν. Από την μια, δηλαδή, είναι έκφραση των επιμέρους ανησυχιών, των στόχων, της ηθικής και των συνειδήσεων όπως αυτές (και στον βαθμό που αυτές) διαμορφώνονται από τα πρωτογενή μέσα κοινωνικοποίησης, την κυρίαρχη ιδεολογία αλλά και από την ανάγκη της κάθε προσωπικότητας και συμπεριφοράς να προσαρμοστεί για να γίνει αποδεκτή από το κοντινό της περιβάλλον. Και από την άλλη των διαφορετικών ταξικών καταβολών, το επίπεδο των υλικών «ανέσεων» που απολαμβάνει το κάθε στοιχείο και ο τρόπος με τον οποίον είναι διασφαλισμένες αυτές από την θέση του ατόμου στην εργασία. Αυτές οι εκφράσεις όμως δεν είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους αλλά η μία μπορεί να μεταβάλει και να παράγει την άλλη και το αντίθετο, δημιουργώντας έτσι ένα κοινωνικό πλέγμα που εκφράζει το σύνολο των σχέσεων που αναπαράγονται μεταξύ των ατόμων του φοιτητικού σώματος.

Πάνω σε αυτήν την βάση, λοιπόν, δημιουργούνται κοινωνικές ομάδες οι οποίες διαμορφώνουν το φάσμα εκείνο που θα αναδείξει το επίπεδο των ταξικών αντιθέσεων μέσα στο φοιτητικό σώμα, καθώς όλες αυτές συμβάλουν στην δόμηση του πολιτικού βίου μέσα στα πανεπιστήμια, είτε άμεσα είτε έμμεσα. Άμεσα από τις οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις, αλλά και από το σύνολο των πολιτικοποιημένων αλλά όχι οργανωμένων ατομικοτήτων και έμμεσα από το σύνολο της «απολιτίκ» κοινότητας, που, εν τέλη, κάθε άλλο παρά απολιτίκ είναι. Οι πολιτικές ομάδες, παρόλα αυτά, φέρουν σημαντική ευθύνη για την διαμόρφωση αυτού του «φάσματος» καθώς πέρα από ότι αποτελούν ενεργό κομμάτι του, ο χαρακτήρας τους είναι τέτοιος ώστε να παρεμβαίνουν σε αυτό και να το μεταβάλουν.

Τις δυνάμεις εκείνες που έρχονται να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των αφεντικών μέσα τις σχολές, που προωθούν τον ατομικισμό, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την αποστείρωση. Αυτές που με την κουλτούρα τους και τα προτάγματα τους επιθυμούν να αμβλύνουν τον ταξικό ανταγωνισμό. Σε αυτές, εμείς, δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε ξεκάθαρη πολεμική σχέση. Από την άλλη, έχουμε τον αριστερό «ριζοσπαστικό» εισοδισμό που με όρους «παρέας», θεάματος και «επαναστατικού» βερμπαλισμού καταφέρνει όχι μόνο να εγκολπώσει μέρος του φοιτητικού σώματος αλλά και να δημιουργήσει μια κοινότητα η οποία τίθεται σταθερά σε τροχιά γύρω από αυτόν. Έτσι σε συνδυασμό με τις τυπικές ή/και άτυπες σχέσεις εξουσίας που αναπαράγονται, αλλά και της μη ουσιαστικής πολιτικοποίησης ανάγουν τις ομάδες αυτές σε ομοιογενείς, έως και παθητικές, μάζες οι οποίες αναδεικνύουν τους πιο ικανούς ρήτορες και πλέον, λίγο ως πολύ, καθοδηγούνται από αυτούς.

Σε αυτές τις συνθήκες όπου η ατομική βούληση και κριτική σκέψη εμφανίζονται αδύναμες, παρακωλύεται η υγιής πολιτική εξέλιξη και ανάπτυξη και της ίδιας της ομάδας αλλά και του κόσμου που βρίσκεται στην σφαίρα επιρροής της. Χτίζονται, λοιπόν, σχέσεις οι οποίες, όπως έχει δείξει η εμπειρία (βλ. απεργίες διοικητικών κ.α.), θα σταθούν ανίσχυρες να σηκώσουν στις πλάτες τους κρίσιμες στιγμές των ταξικών αγώνων που έρχονται. Όλα τα παραπάνω όμως βρίσκουν μέσα στις σχολές έναν κοινό τόπο έκφρασης, τις Γενικές Συνελεύσεις.

Την γενική συνέλευση:

Είναι γεγονός πως η διαδικασία της γενικής συνέλευσης είναι εκείνη μέσω της οποίας αναδύονται και αποτυπώνονται οι πολιτικές σχέσεις-συσχετισμοί μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων στον πανεπιστημιακό χώρο. Μια διαδικασία που καλεί υποκείμενα με διαφορετικά συμφέροντα να συναποφασίσουν σε μια διαδικασία που κρύβει στον πυρήνα της την ανάθεση, που γεννιέται από την λογική των «πλαισίων». Μια διαδικασία η οποία καθ’ όλα αυτά είναι συνεπής στην μόνιμη και συνεχή ανάδειξη κομματικών συμφερόντων, ρητορικών θεάματος και ενός σαθρού πολιτικού λόγου, ανακυκλώσιμα όλα αμιγώς στην βάση της κομματικής εξουσίας. Από την μία οι εγκάθετες ιαχές του «απολιτίκ» δυναμικού γέννημα θρέμα δεξιών συμφερόντων, το οποίο οργανώνεται περιστασιακά και από την άλλη ο αριστερός «επαναστατικός» φαμφαρονισμός συνθέτουν μαζικά την ολοκληρωτική απουσία οποιασδήποτε πολιτικής διαλεκτικής και ζύμωσης. Ποδηγετημένα φοιτητικά δυναμικά συμπράττουν σταθερά στον περαιτέρω εκφυλισμό μιας διαδικασίας, ήδη προβληματικής από την ρίζα της, λαμβάνοντας και υποστηρίζοντας ασυνείδητα οποιαδήποτε πολιτική απόφαση ανάλογα με την εκάστοτε συλλογικότητα στην οποία ανήκουν. Πολιτικά τσιτάτα και κλισέ, συγκεχυμένες κομματικές ρητορικές φαίνεται να είναι οι παράγοντες που συνθέτουν την κορωνίδα των κεκτημένων του φοιτητικού συλλόγου που είναι η γενική συνέλευση. Μια διαδικασία που με κάθε αφορμή πιστοποιεί την έκλειψη ουσιαστικής πολιτικής ζύμωσης, ανάληψης πολιτικών ευθυνών, γεμίζοντας καθημερινά τον πιο βολικό, για εκείνους, βάλτο πολιτικής στασιμότητας.

Εμείς σαν αυτόνομο σχήμα ΦΜΣ παρεμβαίνουμε εργαλειακά σαν ένας δίαυλος αντιπληροφόρησης στις γενικές συνελεύσεις μαθηματικού, φυσικού και φαρμακευτικής. Για μας το πανεπιστήμιο δεν αποτελεί ένα «ναό της γνώσης» όπως αυτό παρουσιάζεται απ’ την κυρίαρχη ιδεολογία, αλλά έναν ακόμη εργασιακό χώρο με όση βαρβαρότητα αυτό συνεπάγεται. Είναι φανερό λοιπόν, πως το πανεπιστήμιο δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα πεδίο ταξικού ανταγωνισμού, στη δομή του οποίου εγγράφεται η σύγκρουση αντιτιθέμενων ταξικών συμφερόντων. Γι’ αυτό το λόγο δεν υπερασπιζόμαστε ένα δημόσιο δωρεάν δημοκρατικό πανεπιστήμιο αλλά τα κοινά ταξικά μας συμφέροντα και τις μελλοντικές μας δυνατότητες μέσα από τη θέση που παίρνουμε εντός των αγώνων στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Γνωρίζουμε την ιστορική σημασία και κατανοούμε ότι οι γενικές συνελεύσεις αποτελούν κεκτημένο του φοιτητικού κινήματος, αλλά δεν επαναπαυόμαστε σ’αυτό.

Δεν μένουμε στα κεκτημένα, γι’ αυτό καλούμαστε φοιτητές-τριες σε συνεργασία με τους εργαζόμενους-ες να υπερασπιστούμε τα κοινά μας συμφέροντα, γι’ αυτό και θεωρούμε αναγκαία την κοινή μας οργάνωση στην βάση σταθερών και ισότιμων σχέσεων, δηλαδή τη δημιουργία μιας ενεργής κοινότητας αγώνα σε ΑΕΙ-ΤΕΙ. Μιας κοινότητας που δεν θα είναι αποκομμένη από τα υπόλοιπα κομμάτια του πανεπιστημίου, όπως οι καθαρίστριες, οι διοικητικοί υπάλληλοι κτλ, αφού στο παρελθόν υπήρξαν και ελπίζουμε να ξαναυπάρξουν κοινοί αγώνες μ’αυτούς. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κινούμαστε βάσει των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης (μια συνέλευση, μια αφίσα, μια πορεία), αλλά είναι αναγκαία μια συνεπής – σταθερή – αληθινή βάση σχέσεων αμοιβαιότητας, δεσμών ισότητας και ταξικής αλληλεγγύης μεταξύ μας. Με αυτό τον τρόπο, δίνουμε μια απάντηση στις λογικές ανάθεσης και αντιπροσώπευσης, καθώς και στις γραφειοκρατικές – συντεχνιακές τακτικές και αντιλήψεις που κυριαρχούν μέσα στο ευρύτερο ανταγωνιστικό κίνημα προωθώντας ταυτόχρονα το ξεπέρασμα των κλαδικών/εθνικών/φυλετικών διαχωρισμών.

το κείμενο σε PDF:

%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ac-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%27%ce%bc%ce%b1%cf%82

Jun 04

Συγκέντρωση Στην πρυτανεία για το εργατικό ατύχημα στην Ιατρική του ΕΚΠΑ

 

Όσο “Κάποιοι” μέσα στο πανεπιστήμιο απολαμβάνουν την ζωαρα τους στα καλολουστραρισμενα γραφεία τους, στα κόκκινα χαλια τους και τις επιφανείς καριέρες τους, κάποιοι “άλλοι” δουλεύουν πέρα από τις δυνατότητες τους στα εργασιακά κάτεργα που κρύβονται πίσω απο τα παρασκήνια του “ναού της γνώσης”. Σε αυτές τις συνθήκες, ένας εργαζόμενος στο ταριχευτηριο της Ιατρικής του ΕΚΠΑ, την “γλίτωσε” με εγκαύματα.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ, ΜΗΝ ΕΧΕΤΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΣΤΟΝ “ΝΑΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ” ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ.

13320912_291764011166378_2184806496994222082_o

Jun 02

Καμιά εκλογική αυταπάτη-Να φτιάξουμε κοινότητες αγώνα σε όλες τις σχολές.

antieklogiki-afisa-2

Jun 02

ΝΑ ΒΟΥΛΙΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥΣ

Αφίσα που κολλήθηκε κατά την διάρκεια παρέμβασης, με αφορμή την έκδοση και το κόλλημα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (Βιολογικού, Χημικού, Γεωλογικού και Φαρμακευτικής) που καλούσε “να βυθίσουμε τους φελλούς” οι οποίοι απεικονίζονταν με μαύρες και κόκκινες σημαίες στοχοποιώντας και εμάς σαν πολιτικό χώρο .

 

13235358_619017314912553_5014779886972410567_o

 

Jun 02

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΕΛΛΟΙ ΑΡΑΓΕ;

Με αφορμή την αφίσα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ που μας καλεί να βυθίσουμε μαύρους και κόκκινους φελλούς στοχοποιώντας ξεκάθαρα την πολιτική μας δράση μες τις σχολές, αποφασίσαμε να προβούμε σε μια σειρά δυναμικών παρεμβάσεων. Ποιοι είναι, όμως, αυτοί οι φελλοί άραγε;
Είναι αυτοί που αποτελούν τους εκπροσώπους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ μέσα στις σχολές και σαν γνήσιοι εκπρόσωποι τους προωθούν την εντατικοποίηση, τον ατομικισμό, τον καριερισμό και το lifestyle. Αυτοί που κάθε στιγμή στηρίζουν κάθε μορφή εργασιακού κάτεργου είτε αυτό έχει την μορφή της εργολαβίας, είτε της απλήρωτης εργασίας των μεταπτυχιακών/διδακτορικών στα ερευνητικά προγράμματα. Σε αυτές τις παρατάξεις βρίσκουν στέγη κάθε είδους φασιστικά και εθνοπατριοτικά κατακάθια χωρίς να λείπουν πάρε-δώσε (ή «νταραβέρια» όποια σας αρέσει περισσότερο) με μαγαζιά, μαφίες και μπράβους. Συσπειρώνοντας φυτά και καθηγητές κάθε φορά επιδιώκουν το σπάσιμο των καταλήψεων, απεργιών (π.χ. απεργίες διοικητικών) και όπου τους παίρνει, τον τραμπουκισμό αγωνιστών. Έτσι μαζί με τους συριζαίους αποτελούν τους κύριους εκφραστές κράτους-κεφαλαίου μέσα στα πανεπιστήμια.
Η αφίσα αυτή, βέβαια, είναι προϊόν προεκλογικού «αγώνα». Ενός «αγώνα» στον οποίο παίρνουν μέρος και το σύνολο των αριστερών παρατάξεων. Όπου μας καλούν, όλους τους φοιτητές/φοιτήτριες, λες και είμαστε όλοι ένα, λές και έχουμε ίδια συμφέροντα μέσα στο πανεπιστήμιο, να αναδείξουμε του “ειδικούς” του κινήματος. Να αναθέσουμε τους αγώνες μας σε επαγγελματίες επαναστάτες που με τους βερμπαλισμούς, ρητορείες και τα προτάγματα τους επιχειρούν να οδηγήσουν τις «μάζες» ανάλογα με τις εκάστοτε πολιτικές σκοπιμότητες τους, εξαργυρώνοντας κάθε κινηματική διαδικασία στις κάλπες. Το Δ.Σ ως αποτέλεσμα των εκλογών είναι μία κλειστή διαδικασία που προκύπτει από μας, αλλά είναι πάνω από μας οπότε και καμιά απόφαση του δεν μπορεί να οξύνει τον ταξικό ανταγωνισμό.
Απέχουμε συνειδητά από λογικές αντιπροσώπευσης που γεννάνε την ανάθεση και το αντίστροφο. Προτάσσουμε αυτόνομους ταξικούς αγώνες. Να δημιουργήσουμε κοινότητες αγώνα βασισμένες σε ισότιμες σχέσεις μεταξύ μας αλλά και με τα υποκείμενα εκείνα που έχουν κοινά ταξικά συμφέροντα με εμάς (διοικητικούς υπαλλήλους, εργολαβικούς κ.α.).

Να τσακίσουμε τα αφεντικά και τα τσιράκια τους.

 

το κείμενο σε pdf εδώ:

pioi einai oi felloi arafe (1)

Nov 18

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ

Τις τελευταίες μέρες βιώνουμε ένα πρωτοφανές γεγονός διακρατικής καταστολής και σχιζοφρένειας, που αφορά όλους τους αγωνιζόμενους φοιτητές/τριες, και που χτυπά άμεσα στη δράση και στην ύπαρξή μας. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Στις 2/5/15 προσήχθησαν από μια καφετέρια στο Μιλάνο 5 έλληνες φοιτητές , εκ των οποίων ο ένας απ’το φυσικό, μια μέρα μετά τη συμμετοχή τους στη μαζική διαδήλωση ΝΟ ΕΧΡΟ με μοναδική αιτιολογία ότι εθεάθησαν να βγαίνουν από κατάληψη. Αφού υποχρεώθηκαν σε βίαιη λήψη γενετικού υλικού και δακτυλικών αποτυπωμάτων, αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς να τους αποδοθούν κατηγορίες. 6 μήνες μετά, οι ιταλικές αρχές εκδίδουν ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης (και ) γι’αυτούς και χωρίς καν να έχει παρουσιαστεί η σχετική δικογραφία στις ελληνικές αρχές, με μια γενικόλογη περίληψη κατηγορητηρίου ότι συμμετείχαν σε διαδήλωση, ζητούν να εκδοθούν και να δικαστούν στην Ιταλία. ‘Ετσι, τα ξημερώματα της Πέμπτης 12/11, η ελληνική αστυνομία εισέβαλε στα σπίτια τους και αφού ξεσκόνισε κάθε γωνιά του προσωπικού τους χώρου, τους συνέλαβε και τους οδήγησε στη ΓΑΔΑ. Την παρασκευή 13/11 το πρωί, οι 5 πέρασαν από εισαγγελέα και κρίθηκαν μη προφυλακιστέοι με περιοριστικούς όρους έως ότου πραγματοποιηθεί το συμβούλιο εφετών που θα κρίνει εάν τελικά θα τους εκδώσει στην Ιταλία για να δικαστούν.

Η μαζικότητα της διαδήλωσης ΝΟ-ΕΧΡΟ με πανευρωπαϊκή συμμετοχή διαδηλωτών ήταν ανάλογη με τη βαρύτητα της ίδιας της έκθεσης, που φέτος φιλοξενούνταν στο Μιλάνο. Συνοπτικά, η ΕΧΡΟ είναι μια διεθνής έκθεση που διεξάγεται κάθε πέντε χρόνια σε διαφορετική πόλη και με διαφορετική θεματολογία που σκοπό έχει την ανταλλαγή ιδεών και την εύρεση λύσεων για το αντίστοιχο θέμα. Φέτος ο κεντρικός τίτλος ήταν “ενάντια στον υποσιτισμό”, με την παρουσία πολυεθνικών ομίλων και εταιρειών και θεσμικών φορέων. Με αφορμή τη διοργάνωση αυτή, έγινε ανάπλαση του κέντρου του Μιλάνου σε μια γενικότερη κατεύθυνση για εμπορευματοποίση του κέντρου της πόλης. Για να γίνει αυτό, αμέτρητοι προλετάριοι από τις πλέον υποτιμημένες γειτονιές του Μιλάνου εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, από τις γειτονιές και τις πλατείες τους, γεγονός που κατέστρεψε τις ντόπιες πολιτικές δομές και τις σχέσεις που τις πλαισίωναν. Παράλληλα βέβαια, μιλάμε για αμέτρητες κακοπληρωμένες ή απλήρωτες (στο όνομα του “εθελοντισμού”) εργατοώρες, για ένα καπιταλιστικό πανηγύρι με υπέρογκο κόστος. Μιλάμε για χάραξη νέων στρατηγικών, που στοχέυουν στην περαιτέρω υποβάθμιση και εξαθλίωση των ζωών μας, και νέων συνθηκών για την υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης. Και όλη αυτή η βρώμα, επιμελώς καλυμμένη με ένα άρωμα μιας πολιτιστικής και επιχειρηματικής καθαρότητας. Απέναντι σε αυτή την επιχειρηματική φιέστα καλέστηκε και η συγκέντρωση ΝΟ-ΕΧΡΟ.

Η καταστολή και ποινικοποίηση της συμμετοχής των αγωνιστών φοιτητών στην παραπάνω διαδήλωση εξυπηρετεί ξεκάθαρες πολιτικές σκοπιμότητες. Δημιουργεί τη βάση για την προληπτική καταστολή όλων των παρόντων και μελλοντικών ταξικών κινημάτων των “από τα κάτω”. Αλλά πιο σημαντικό, ποινικοποιεί θεσμικά (μέσω ευρω-εντάλματος, το οποίο δείχνει πως όταν πρόκειται για καταστολή των κινήματων, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση λειτουργεί μια χαρά) αλλά και συνειδησιακά (μέσα από ένα θεαματικό κυνήγι μαγισσών) στο σύνολο της κοινωνίας τα πολιτικά φρονήματα των υποκειμένων που αγωνίζονται στην καθημερινότητά τους. Για όλο αυτό το καφκικό κλίμα ισότιμη ευθύνη έχουν και οι ελληνικές αρχές, που (αν σκεφτούμε την πρότερη μπουρδολογία για “συμμαχία των χωρών του νότου” και “ανάπτυξη κάτω από κοινή ευρωπαϊκή στέγη”), είναι η νούμερο 1 σύμμαχος τής Ιταλίας. Το ελληνικό κράτος παίρνει την ευθύνη για το αν θα τους παραδώσει ή όχι στα χέρια ενός νομικού συστήματος-απομεινάρι μιας βίαιης κατασταλτικής στρατηγικής ενάντια στα μαχητικά και εκτεταμένα κινήματα της δεκαετίας του ’70 και του ’80, που δεν έχει καν ανώτατο χρονικό όριο προφυλάκισης μέχρι τη διεξαγωγή της δίκης, και που η συμμετοχή σε διαδήλωση υπόκειται σε φυλάκιση έως και 5 χρόνων!

Εμείς λοιπόν, που προσπαθούμε καθημερινά να οξύνουμε τον ταξικό ανταγωνισμό, που βλέπουμε τους εαυτούς μας ως εμπόδιο στο μηχανισμό (ανα)παραγωγής της εργατικής μας δύναμης στο χώρο που λέγεται πανεπιστήμιο, που βλέπουμε τα πλοκάμια της κάθε λογής EXPO, TED-X, RETHINK ATHENS κ.α. να μας θέλουν εθελόδουλους φοιτητές και απλήρωτους μεταπτυχιακούς στα ερευνητικά τους, αναγνωρίζουμε και ταυτοποιούμε τους εαυτούς μας στην επιλογή των 5 να παραστούν στη διαδήλωση στο Μιλάνο, και στεκόμαστε αλληλέγγυοι σ’αυτούς υλικά και συναισθηματικά, συλλογικά και ατομικά.

Αγώνες ενάντια στη μιζέρια της καθημερινότητας κάναμε και θα κάνουμε. Και θα ενωνόμαστε με όλα αυτά τα κομμάτια που βρίσκουν τους εαυτούς τους στις ταξικές μας αιχμές. . Οι διώξεις των πέντε φοιτητών δεν είναι ούτε κάτι μεμονωμένο ούτε κάτι ξένο προς τα εμάς. Όταν κερδίζεις έδαφος από τα κάτω και αρχίζεις να γίνεσαι επικίνδυνος για τα συμφέροντα των από τα πάνω, αυτό πονάει. Και η καταστολή γίνεται και θα γίνεται ολοένα και σκληρότερη απέναντι μας σε κάθε μας βήμα. Εμείς είμαστε όμως που θα βάλουμε την κόκκινη γραμμή και τους όρους στην υπεράσπιση των ίδιων μας των αγώνων στο παρόν και στο μέλλον. Είναι επομένως αυτονόητο ότι δε θα επιτρέψουμε σε κανέναν να εξοντώσει ούτε την πολιτική ούτε τη φυσική τους υπόσταση. Απέναντι στο δικό τους πολιτικό αυταρχισμό, απέναντι στη δική τους επίθεση, με όπλο τις σχέσεις μας και τα κοινά μας βιώματα, το λέμε απλά και καθαρά: ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ

ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ 5 ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΤΙΣ ΙΤΑΛΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ.

Αυτόνομο σχήμα ΦΜΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ 2 merged_document_4

Oct 24

Θα Τρώμε Τσάμπα Μέχρι Να Σκάσουμε

σιτιση Σίτιση

Oct 24

Κείμενο για δωρεάν μεταφορές από ΣΕΑΦΣΑ

ΜΜΜ

Κάτω απ’ την άσφαλτο υπάρχει το μετρό

Oct 24

Κείμενο για τη στέγαση από το Συντονισμό Ελευθεριακών και Αυτόνομων Φοιτητικών Σχημάτων Αθήνας

Keimeno stegasis SEAFSAκειμενο στέγασης 1 κειμενο στεγασης 2

Jul 07

3ήμερο συζητήσεων για το κράτος-κρίση, την αριστερή διαχείριση του κράτους και τους τρόπους δράσης ενάντια στις νέες μορφές εξουσίας

Αφίσα

 

(στη Βίλα Ζωγράφου, Γεωργίου Ζωγράφου 13)

Παρασκευή 10 Ιουλίου 2015

19:00-21:00

Το καπιταλιστικό κράτος-κρίση και η συνεχιζόμενη επίθεση του κεφαλαίου στην εργατική τάξη σε όλο το φάσμα της κοινωνικής αναπαραγωγής

Τα Παιδιά της Γαλαρίας (Κόκκινο Νήμα)

Σάββατο 11 Ιουλίου 2015

11:00-13:00

Η «απεργία» των καθηγητών το 2013 και η δράση του ΣΥΡΙΖΑ και της αριστεράς μέσα στους εργασιακούς χώρους

Υπόγεια Σήραγγα

13:00-15:00

Η εμπειρία της ανοιχτής συνέλευσης κατοίκων Ζωγράφου και η δράση της αριστεράς στις λαϊκές συνελεύσεις

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Βίλας Ζωγράφου

15:00-17:00

Συλλογική Κουζίνα

18:00-20:00

Η αριστερή διαχείριση της εξουσίας στο φως της αντιμεταναστευτικής πολιτικής

No Lager

 

20:00-22:00

Οι απεργίες πείνας των φυλακισμένων, το πρόσφατο κίνημα ενάντια στις φυλακές, τον τρομονόμο και τον κουκουλονόμο και η διαχείρισή του από την αριστερή κυβέρνηση

Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση

Κυριακή 12 Ιουλίου 2015

11:00-13:00

Αγώνες, αριστερή διαχείριση και αφομοίωση στο πανεπιστήμιο

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητου Αγώνα Γεωπονικού, Αυτόνομο Σχήμα ΦΜΣ, Αυτόνομο Σχήμα ΣΚΣ, Εργαζόμενοι ΕΚΠΑ

15:00-17:00

Συλλογική Κουζίνα

18:00-22:00

Τι να κάνουμε; Μορφές προλεταριακής δράσης για την ικανοποίηση των αναγκών μας

Συλλογικό

 

Older posts «